SMS-y od byłego partnera, kiedy to stalking i co zrobić

Konieczny kontakt, presja czy stalking

Po zakończeniu związku mogą pozostać sprawy, które wymagają krótkiego kontaktu. Trzeba przekazać rzeczy, rozliczyć wspólny rachunek, ustalić termin podpisania dokumentu albo wymienić informacje dotyczące dziecka. Sam fakt, że nie chcesz rozmawiać z byłym partnerem, nie powoduje automatycznie, że każda jego wiadomość jest bezprawna. Znaczenie ma jednak cel, forma i skala kontaktu. Wiadomość dotycząca odbioru rzeczy może być uzasadniona, ale wysłanie jej trzydzieści razy, w środku nocy i z kolejnych numerów nie jest już zwykłym przekazaniem informacji. Podobnie neutralne pytanie o dziecko może stać się pretekstem do obrażania, rozliczania związku albo żądania natychmiastowej odpowiedzi. Całą komunikację trzeba więc oceniać według rzeczywistego sposobu działania, nie tylko pierwszego zdania pojedynczego SMS-a.

Nie skupiaj się wyłącznie na liczbie wiadomości. Jedna groźba może wymagać natychmiastowej reakcji, mimo że nie doszło jeszcze do uporczywego nękania. Z kolei kilkadziesiąt neutralnie brzmiących SMS-ów może tworzyć poważny wzorzec kontroli, jeżeli nadawca nie respektuje żadnych granic.

Kiedy SMS-y od byłego partnera stają się stalkingiem

Art. 190a § 1 Kodeksu karnego obejmuje uporczywe nękanie innej osoby albo osoby dla niej najbliższej, jeżeli wzbudza ono uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza prywatność. Nie trzeba wykazać wszystkich tych skutków jednocześnie. Sprawa może dotyczyć przede wszystkim udręczenia wywołanego codziennymi wiadomościami, poczucia zagrożenia powstałego po zapowiedzi pojawienia się pod domem albo naruszenia prywatności przez ciągłe kontrolowanie miejsca pobytu.

Nie ma ustawowej liczby SMS-ów, po której zachowanie automatycznie staje się stalkingiem. Uporczywość wynika z całości działania, w tym z czasu trwania, częstotliwości, świadomości sprawcy i jego reakcji na sprzeciw. Dziesięć wiadomości wysłanych podczas jednej kłótni może nie tworzyć jeszcze uporczywego nękania. Kilka wiadomości tygodniowo przez wiele miesięcy, połączonych z nowymi numerami, czekaniem pod pracą i pisaniem do rodziny, może mieć znacznie poważniejszy charakter.

Za stalking przemawiają zwłaszcza:

• kontakt trwający przez wiele tygodni lub miesięcy,
• serie wiadomości wysyłanych nocą albo nad ranem,
• żądanie natychmiastowej odpowiedzi i eskalacja po jej braku,
• korzystanie z nowych numerów po każdej blokadzie,
• przenoszenie kontaktu na komunikatory, e-mail i media społecznościowe,
• pisanie do rodziny, znajomych, pracodawcy lub nowego partnera,
• wykorzystywanie dziecka do przekazywania wiadomości,
• kontrolowanie miejsca pobytu i planu dnia,
• pojawianie się pod domem, pracą, szkołą albo miejscem treningu,
• dalsze działanie mimo jednoznacznego wezwania do zaprzestania.

Aktualny tekst Kodeksu karnego można sprawdzić w oficjalnej bazie ELI. Szerszy plan działania znajduje się w poradniku stalking, jak się bronić oraz na stronie tematycznej nękanie i stalking.

Wspólne dziecko a granice komunikacji

Wspólne wykonywanie obowiązków rodzicielskich może wymagać przekazywania informacji także po bardzo trudnym rozstaniu. Nie daje to jednak drugiemu rodzicowi prawa do komunikowania się bez żadnych ograniczeń. Wiadomości mogą dotyczyć zdrowia dziecka, edukacji, terminów kontaktów, odbioru, leków, wyjazdu albo nagłego zdarzenia. Nie muszą obejmować oceny Twojego życia osobistego, żądania zdjęć z każdego miejsca, pretensji dotyczących nowego związku ani wielogodzinnego rozliczania przeszłości.

Całkowite zablokowanie wszystkich kanałów nie zawsze będzie rozsądne, szczególnie jeżeli nie istnieje inny sposób przekazywania pilnych informacji. Lepszym rozwiązaniem może być jeden kontrolowany kanał, na przykład e-mail albo osobny numer przeznaczony wyłącznie do spraw dziecka. Ustal, jakie tematy są dopuszczalne, w jakich porach zwykle odpowiadasz i kiedy telefon może zostać użyty w sprawie nagłej. Taki system ogranicza liczbę wiadomości i ułatwia późniejsze wykazanie, że były partner świadomie wykraczał poza rzeczywiście potrzebny kontakt.

Treść wezwania powinna pozostawać zgodna z orzeczeniem sądu, ugodą albo rzeczywistymi obowiązkami rodzicielskimi. Pismo dotyczące stalkingu nie powinno być wykorzystywane do jednostronnej zmiany kontaktów z dzieckiem ani do rozstrzygania całego sporu rodzinnego.

Czy trzeba wcześniej zażądać zakończenia kontaktu

Jednoznaczny sprzeciw nie jest ustawowym warunkiem odpowiedzialności za stalking. Brak wcześniejszej formalnej wiadomości nie oznacza, że sprawca może bez ograniczeń nękać byłego partnera. Sprzeciw ma jednak duże znaczenie dowodowe. Pokazuje moment, od którego nadawca wiedział, że kontakt jest niechciany, a mimo to świadomie go kontynuował.

Jeżeli przekazanie granicy jest bezpieczne, wyślij jeden krótki komunikat:

Po przekazaniu granicy nie prowadź wielogodzinnej dyskusji o tym, czy masz prawo zakończyć związek albo odmówić rozmowy. Każda następna odpowiedź może podtrzymywać kontakt i utrudniać pokazanie, że miał on jednoznacznie niechciany charakter. Wiadomości zabezpieczaj, ale nie tłumacz po raz dziesiąty tego samego stanowiska.

Przy wcześniejszej przemocy, bezpośrednich groźbach albo obawie eskalacji pomiń ten etap. Nie kontaktuj się ze sprawcą wyłącznie po to, aby stworzyć dodatkowy dowód.

Groźby, szantaż i wymuszanie spotkania

Art. 190 § 1 Kodeksu karnego obejmuje grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę albo na szkodę osoby dla niej najbliższej, jeżeli groźba wzbudza uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Za czyn ten grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat.

Groźba nie musi zawierać dokładnych słów „zabiję cię”. Może wynikać z całego zestawu wiadomości, zdjęcia domu, informacji o miejscu pobytu i wcześniejszej przemocy. Zdanie „zaraz będę” wygląda inaczej w zwykłej rozmowie, a inaczej po wcześniejszej zapowiedzi pobicia. Podobnie komunikat „pożałujesz tego” może oznaczać zapowiedź pozwu, ale może również nabrać charakteru groźby, jeżeli nadawca wcześniej stosował przemoc i opisuje plan ataku.

Groźba z art. 190 KK jest co do zasady ścigana na wniosek pokrzywdzonego. Aktualny art. 12 § 4 Kodeksu postępowania karnego pozwala jednak wszcząć i prowadzić postępowanie bez wniosku, jeżeli istnieje duże prawdopodobieństwo, że jego niezłożenie wynika z obawy pokrzywdzonego przed odwetem albo przemawia za tym interes społeczny. Przy składaniu zawiadomienia warto mimo to wyraźnie napisać, że wnosisz o ściganie sprawcy.

Zmuszanie do określonego zachowania

Jeżeli były partner stosuje przemoc albo groźbę bezprawną, aby zmusić Cię do spotkania, powrotu do związku, wycofania zawiadomienia albo znoszenia określonego zachowania, znaczenie może mieć art. 191 KK. Nie każda emocjonalna presja wypełnia znamiona tego przepisu. Trzeba ustalić, czego sprawca żądał, jakiego środka użył i czy jego celem było wymuszenie konkretnego działania, zaniechania lub znoszenia.

Groźba publikacji intymnych zdjęć

Były partner może próbować wymusić rozmowę, spotkanie, pieniądze albo powrót do związku, grożąc publikacją prywatnych zdjęć lub nagrań. Sama groźba wymaga oceny w kontekście jej celu i sposobu działania. Może stanowić element stalkingu, zmuszania albo innego przestępstwa. Jeżeli materiały zostaną faktycznie rozpowszechnione, zastosowanie może mieć art. 191a KK.

Przepis ten obejmuje rozpowszechnienie bez zgody wizerunku nagiej osoby albo osoby w trakcie czynności seksualnej. Grozi za to kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, a ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Nie płać i nie zgadzaj się na spotkanie wyłącznie w zamian za obietnicę usunięcia materiałów. Nie masz pewności, ile kopii posiada sprawca ani czy po spełnieniu żądania nie postawi kolejnego. Zabezpiecz wiadomości, numer, profile, nazwę pliku, miniatury i każde potwierdzenie posiadania materiałów. Jeżeli doszło do publikacji, najpierw zachowaj linki i widok strony, a dopiero później zgłaszaj treść platformie.

Szczegółowy plan działania znajduje się w poradniku intymne zdjęcia bez zgody, co zrobić.

SMS-y od eks a przemoc domowa

Przemoc domowa nie ogranicza się do małżonków wspólnie mieszkających pod jednym adresem. Ustawa obejmuje także osoby pozostające obecnie lub w przeszłości we wspólnym pożyciu oraz osoby pozostające obecnie lub w przeszłości w trwałej relacji uczuciowej lub fizycznej, niezależnie od wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania.

Przemoc domowa może polegać na jednorazowym albo powtarzającym się umyślnym działaniu wykorzystującym przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną i naruszającym prawa albo dobra osobiste drugiej osoby. Ustawa wprost uwzględnia zachowania podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, które istotnie naruszają prywatność lub wzbudzają poczucie zagrożenia, poniżenia albo udręczenia.

W praktyce mogą istnieć trzy różne ścieżki ochrony:

Art. 11aa ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej pozwala osobie doznającej przemocy żądać zakazu kontaktowania się także wtedy, gdy sprawca nęka ją elektronicznie na odległość, wzbudzając uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie naruszając prywatność. Jest to odrębna ścieżka od postępowania karnego.

Aktualny tekst ustawy można sprawdzić w oficjalnej bazie ELI.

Jak prawidłowo zabezpieczyć SMS-y

Telefon przechowuje nie tylko treść, ale także rytm nękania. Widać w nim serię wiadomości wysłanych nad ranem, zmianę tonu po braku odpowiedzi oraz powrót z nowego numeru kilka minut po blokadzie. Zrzuty powinny więc pokazywać chronologię, a nie wyłącznie najbardziej drastyczne zdanie wyrwane z rozmowy. Materiał musi pozwalać ustalić numer, datę, godzinę, kolejność wiadomości i kontekst wcześniejszego sprzeciwu. Zapisanie kontaktu jako „Marek” albo „eks” nie wystarczy, ponieważ nie pokazuje, jaki numer został przypisany do tej nazwy. Dlatego obok rozmowy zabezpiecz także kartę kontaktu i pełne dane numeru. Nie usuwaj wiadomości po wykonaniu kilku screenshotów. Oryginalny telefon i pełna historia mogą mieć większą wartość niż wydruk przygotowany wiele miesięcy później.

1. Zrzuty całej rozmowy

Wykonaj serię zachodzących na siebie zrzutów z widocznym numerem lub nazwą kontaktu, datą, godziną oraz kolejnością wiadomości. Nie ograniczaj się do jednego najbardziej agresywnego komunikatu.

2. Dane numeru

Otwórz szczegóły kontaktu i pokaż numer przypisany do zapisanej nazwy. Jeżeli rozmowy prowadzone są z kilku numerów, zabezpiecz każdy z nich oddzielnie, zanim połączysz je w jednym kontakcie.

3. Nagranie ekranu

Nagraj otwieranie aplikacji, wejście w rozmowę, przewijanie historii i przejście do danych numeru. Nagranie pomaga połączyć wiadomości z konkretnym wątkiem na urządzeniu.

4. Kopia zapasowa

Przed zmianą telefonu, numeru lub systemu wykonaj pełną kopię zapasową. Sposób zapisania zależy od urządzenia i rodzaju wiadomości. Część komunikatów może być przesyłana jako SMS, a część przez RCS albo iMessage, dlatego nie zakładaj, że wszystkie zostaną zachowane w ten sam sposób.

5. Rejestr połączeń i poczta głosowa

Zabezpiecz nieodebrane połączenia, wiadomości głosowe, godziny prób kontaktu i numery używane po blokadzie. Sam wykaz połączeń nie pokazuje treści rozmowy, ale może potwierdzać częstotliwość kontaktu.

6. Pozostałe kanały

SMS-y połącz z e-mailami, wiadomościami na Facebooku, połączeniami i zachowaniami poza telefonem. Dla oceny stalkingu liczy się całe działanie sprawcy, nie tylko jeden wybrany kanał.

7. Skutki zachowania

Zapisuj, czy wiadomości przerywały sen, powodowały konieczność zmiany numeru, ograniczały korzystanie z telefonu, wpływały na pracę albo prowadziły do zmiany codziennych tras. Jeżeli korzystasz z pomocy lekarskiej lub psychologicznej, zachowaj rzeczywistą dokumentację, recepty, rachunki i zwolnienia.

Nie publikuj całych prywatnych rozmów w mediach społecznościowych i nie prowokuj byłego partnera do mocniejszej wypowiedzi. Dokumentacja powinna pokazywać jego rzeczywiste zachowanie, a nie konflikt celowo podsycany przez obie strony.

Pełne zasady porządkowania materiału opisuje poradnik jak udokumentować naruszenie.

Jak powiązać nowe numery z byłym partnerem

Wiadomość z nieznanego numeru nie jest automatycznie wiadomością od eks, nawet jeżeli pojawiła się krótko po blokadzie. W zawiadomieniu możesz opisać swoje podejrzenie, ale powinieneś oddzielić fakty od wniosków. Nie pisz wyłącznie: „to na pewno on”. Wskaż elementy, które pozwalają połączyć numer z konkretną osobą.

Znaczenie mogą mieć:

• wiadomość wysłana bezpośrednio po zablokowaniu poprzedniego numeru,
• nawiązanie do rozmowy prowadzonej wyłącznie z byłym partnerem,
• informacje znane ograniczonemu kręgowi osób,
• charakterystyczne błędy, zwroty i sposób interpunkcji,
• podpisanie się imieniem lub przyznanie do użycia nowego numeru,
• identyczne żądania i groźby,
• równoległe wiadomości z kont społecznościowych byłego partnera,
• kontakt za pośrednictwem jego znajomego lub członka rodziny,
• potwierdzenie, że numer był przez niego wcześniej używany.

Możesz zawiadomić organy także wtedy, gdy nie jesteś w stanie samodzielnie potwierdzić użytkownika numeru. Przekaż wszystkie dostępne informacje i wyjaśnij, dlaczego wiążesz wiadomości z byłym partnerem. Ustalenie abonenta albo rzeczywistego użytkownika zależy od dalszych czynności procesowych i nie jest gwarantowane.

Jak sprawdzić telefon, konta i lokalizację

Jeżeli były partner zna Twoje miejsce pobytu mimo braku przekazywania mu takich informacji, nie zakładaj od razu, że fizycznie Cię śledzi. Źródłem może być pozostawione udostępnianie lokalizacji, wspólne konto, dostęp do chmury, aplikacja samochodowa albo urządzenie śledzące w przedmiocie. Po rozstaniu warto przeprowadzić spokojny przegląd ustawień.

Sprawdź:

• aktywne sesje konta Apple, Google, Meta i poczty elektronicznej,
• urządzenia zalogowane do usług chmurowych,
• udostępnianie lokalizacji w mapach i komunikatorach,
• rodzinne konta oraz wspólne albumy,
• przekierowania wiadomości i połączeń,
• aplikacje mające dostęp do lokalizacji, mikrofonu i kontaktów,
• konta samochodowe, alarmowe i systemy inteligentnego domu,
• urządzenia śledzące znajdujące się w torbie, samochodzie lub rzeczach dziecka,
• hasła zapisane na wspólnym komputerze,
• adresy e-mail i numery używane do odzyskiwania konta.

Zmień hasła, używając bezpiecznego urządzenia, włącz uwierzytelnianie dwuskładnikowe i wyloguj sesje, których nie rozpoznajesz. Nie przywracaj od razu telefonu do ustawień fabrycznych, jeżeli znajdują się na nim ważne dowody. Najpierw wykonaj kopię i zachowaj dokumentację ustawień, które mogą pokazywać nieuprawniony dostęp.

Jeżeli kontakt przenosi się z telefonu do obserwowania domu lub miejsca pracy, przejdź do poradnika były partner śledzi i czeka pod domem.

Wezwanie czy natychmiastowe zawiadomienie

Wezwanie może być rozsądnym pierwszym krokiem, gdy sprawca jest znany, nie występuje bezpośrednie zagrożenie, a kontakt z nim nie zwiększy ryzyka. Dokument pozwala postawić formalną granicę, objąć zakazem nowe numery i osoby trzecie oraz wyznaczyć jeden dopuszczalny kanał dotyczący dziecka.

Pismo nie jest jednak warunkiem zawiadomienia o przestępstwie. Przy wcześniejszej przemocy, bezpośredniej groźbie, zapowiedzi przyjazdu, publikacji adresu, posiadaniu broni, szantażu albo czekaniu pod domem informowanie sprawcy o planowanym zgłoszeniu może być niebezpieczne.

Co powinno zawierać wezwanie do eks

Wezwanie nie powinno ograniczać się do zdania „proszę przestać mnie nękać”. Adresat musi wiedzieć, które zachowania są zakazane, czy pozostaje jakikolwiek dopuszczalny kanał oraz jak powinien wyglądać konieczny kontakt dotyczący dziecka.

W piśmie uwzględnij:

1. dane nadawcy i adresata,
2. okres trwania niechcianego kontaktu,
3. numery telefonów wykorzystywane przez sprawcę,
4. reprezentatywne daty i treść wiadomości,
5. informację o wcześniejszym sprzeciwie,
6. daty blokowania poszczególnych numerów,
7. opis kontaktu z nowych numerów i przez osoby trzecie,
8. wiadomości kierowane do rodziny, znajomych lub pracodawcy,
9. groźby, szantaż i informacje dotyczące miejsca pobytu,
10. wpływ zachowania na sen, pracę, prywatność i bezpieczeństwo,
11. żądanie natychmiastowego zaprzestania SMS-ów i połączeń,
12. zakaz używania nowych numerów i cudzych telefonów,
13. zakaz kontaktowania się za pośrednictwem innych osób,
14. zakaz pojawiania się pod domem, pracą lub w innych miejscach, jeżeli występowały takie zachowania,
15. dopuszczalny kanał i zakres komunikacji dotyczącej dziecka, jeżeli jest konieczny,
16. żądanie pisemnego potwierdzenia wykonania,
17. informację o dalszym dokumentowaniu i możliwych działaniach prawnych.

Nie wyznaczaj czternastu dni na samo zaprzestanie nękania. Kontakt, groźby i obchodzenie blokad powinny zakończyć się natychmiast. Krótki termin można wskazać na usunięcie publikacji, potwierdzenie wykonania albo uzgodnienie technicznego kanału dotyczącego dziecka.

Jak doręczyć pismo i zablokować kontakt

Wezwanie możesz przesłać listem poleconym, kurierem, e-mailem albo wiadomością. Najważniejsze jest zachowanie identycznej kopii dokumentu i dowodu, że został wysłany na kanał używany przez adresata. Jeżeli znasz adres byłego partnera, przesyłka pocztowa lub kurierska zwykle daje czytelniejszy materiał dotyczący doręczenia. Kopię możesz równolegle wysłać e-mailem.

Przesłanie wezwania SMS-em jest możliwe, ale pojedyncza wiadomość może nie pomieścić całego dokumentu. Możesz wysłać krótki komunikat o sporządzeniu wezwania oraz przekazać plik albo wskazać, że dokument został wysłany innym kanałem. Zachowaj status wysłania i treść wiadomości przewodniej.

Po zabezpieczeniu materiału możesz zablokować numer. Nie masz obowiązku pozostawiania otwartego kanału wyłącznie po to, aby gromadzić kolejne dowody. Jeżeli kontakt dotyczący dziecka musi być możliwy, pozostaw jeden kontrolowany kanał i zablokuj pozostałe.

Praktyczne sposoby doręczenia opisuje poradnik jak wysłać wezwanie do zaprzestania.

Jak zgłosić nękanie Policji lub prokuraturze

Zawiadomienie możesz złożyć pisemnie albo ustnie do protokołu. Nie musisz samodzielnie rozstrzygać, czy każda wiadomość stanowi stalking, groźbę, zmuszanie albo przemoc domową. Przedstaw fakty, chronologię, numery i skutki zachowania.

W zawiadomieniu opisz:

• charakter wcześniejszej relacji,
• datę rozstania i rozpoczęcia niechcianego kontaktu,
• moment wyrażenia sprzeciwu,
• wszystkie numery używane przez sprawcę,
• częstotliwość i pory wiadomości,
• sposób obchodzenia blokad,
• groźby oraz informacje o miejscu pobytu,
• kontakt z dzieckiem wykorzystywany do nacisku,
• wiadomości do rodziny, znajomych i pracodawcy,
• pojawianie się pod domem albo pracą,
• wpływ zachowania na sen, zdrowie, pracę i poczucie bezpieczeństwa,
• świadków i miejsce przechowywania pełnego materiału.

Wiadomości pochodzą z nieznanych numerów

Podaj wszystkie numery i zabezpiecz rozmowy oddzielnie. Wyjaśnij, dlaczego wiążesz je z byłym partnerem, ale nie przedstawiaj podejrzenia jako bezspornego faktu. Organy mogą podejmować czynności zmierzające do ustalenia użytkownika numeru, jednak wynik zależy od dostępnych danych i okoliczności.

Uporządkuj załączniki

Nie przekazuj wyłącznie kilkuset przypadkowych screenshotów. Przygotuj chronologię z numerami dowodów, kilka reprezentatywnych wydruków i pełne archiwum na nośniku albo w uporządkowanym katalogu. Osoba nieznająca sprawy powinna szybko zrozumieć podstawowy wzorzec i odnaleźć materiał dotyczący każdego ważnego zdarzenia.

Aktualny Kodeks postępowania karnego znajduje się w oficjalnej bazie ELI.

Zakaz kontaktowania się i zbliżania

Zakaz kontaktowania się może wynikać z kilku różnych procedur. Nie należy ich ze sobą utożsamiać.

Dozór Policji w postępowaniu karnym

Art. 275 § 2 Kodeksu postępowania karnego pozwala połączyć dozór Policji między innymi z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzonym, zakazem zbliżania się na wskazaną odległość i zakazem przebywania w określonych miejscach. Środek stosuje sąd albo prokurator po ocenie przesłanek procesowych. Nie powstaje automatycznie na podstawie samego wniosku pokrzywdzonego.

Natychmiastowy zakaz w sprawie przemocy domowej

Jeżeli były partner jest osobą stosującą przemoc domową i stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia, policjant może wydać zakaz zbliżania się albo zakaz kontaktowania się. Środek jest natychmiast wykonalny. Podczas interwencji przedstaw całą historię, wcześniejszą przemoc, groźby, nowe numery, próby ustalenia miejsca pobytu i kontakt z dziećmi.

Wniosek do sądu na podstawie ustawy o przemocy domowej

Możesz żądać sądowego zakazu kontaktowania się, gdy były partner stosuje przemoc domową, w tym nęka za pomocą środków komunikacji elektronicznej na odległość i wzbudza uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza prywatność. Ta procedura nie wymaga wcześniejszego skazania sprawcy.

Ochrona dóbr osobistych i roszczenia pieniężne

Uporczywe SMS-y mogą naruszać dobra osobiste, w szczególności wolność, prywatność, zdrowie, cześć, tajemnicę korespondencji i nietykalność mieszkania. Na podstawie art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego można żądać zaniechania działań oraz czynności potrzebnych do usunięcia ich skutków.

W zależności od sprawy roszczenia mogą obejmować:

• zaprzestanie kontaktowania się,
• zakaz rozpowszechniania prywatnych informacji,
• usunięcie publikacji i fałszywych profili,
• przeprosiny albo sprostowanie,
• zadośćuczynienie za krzywdę,
• zapłatę odpowiedniej sumy na cel społeczny,
• naprawienie szkody majątkowej.

Art. 448 KC pozwala sądowi przyznać odpowiednią sumę zadośćuczynienia za krzywdę albo zasądzić kwotę na wskazany cel społeczny. Wysokość nie wynika z liczby SMS-ów pomnożonej przez ustaloną stawkę. Znaczenie mają czas trwania, intensywność, skutki zdrowotne, wpływ na prywatność oraz zachowanie sprawcy po otrzymaniu sprzeciwu.

Odszkodowanie dotyczy szkody majątkowej. Może obejmować uzasadnione koszty terapii, zmiany numeru, dodatkowych zabezpieczeń, przeprowadzki albo utracony dochód, jeżeli zostaną wykazane i pozostają w odpowiednim związku z działaniem sprawcy.

Aktualny Kodeks cywilny znajduje się w oficjalnej bazie ELI.

Co może wydarzyć się po podjęciu działań

Wezwanie nie działa jak techniczna blokada i nie daje gwarancji, że były partner natychmiast zakończy każdy kontakt. Jego znaczenie polega na tym, że kończy okres niedomówień. Adresat otrzymuje jasną informację, które zachowania są zakazane, jaki kontakt pozostaje dopuszczalny i jakie dalsze kroki zostaną podjęte. Po otrzymaniu pisma może zakończyć wiadomości, ograniczyć je do spraw dziecka, zaprzeczyć, użyć kolejnego numeru albo przenieść nacisk na rodzinę i pracodawcę. Dlatego dokumentowanie nie kończy się w dniu doręczenia. Nie odpowiadaj na każdą prowokację. Kolejne działania zabezpieczaj i oceniaj w ramach jednej chronologii.

Nie istnieje wiarygodna statystyka pozwalająca obiecać, że określony procent sprawców przestaje pisać po jednym wezwaniu. Nie da się również uczciwie przewidzieć czasu postępowania. Zależy on od liczby kanałów, potrzeby ustalenia numerów, zakresu przemocy, liczby świadków i poziomu zagrożenia.

Ile czasu jest na zgłoszenie stalkingu

Podstawowy stalking z art. 190a § 1 KK jest zagrożony karą do 8 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 101 § 1 pkt 2a KK karalność występku zagrożonego karą przekraczającą 5 lat ustaje co do zasady po 15 latach.

Groźba karalna z art. 190 § 1 KK jest zagrożona karą do 3 lat, dlatego podstawowy termin przedawnienia jej karalności wynosi co do zasady 5 lat. Jeżeli przestępstwo jest popełniane w czasie dłuższym niż jeden dzień, bieg terminu rozpoczyna się z upływem ostatniego dnia, w którym sprawca swoim zachowaniem wypełniał jego znamiona. Wszczęcie postępowania może dodatkowo przedłużyć okres karalności na zasadach określonych w art. 102 KK.

Długie terminy nie powinny zachęcać do zwlekania. SMS-y mogą zostać usunięte, telefon wymieniony, konto zamknięte, a dane telekomunikacyjne nie są przechowywane bezterminowo. Najważniejsze jest szybkie zabezpieczenie materiału i reagowanie odpowiednio do aktualnego poziomu zagrożenia.