Wezwanie do usunięcia wizerunku z filmu lub zdjęcia z Internetu

Otrzymujesz cztery główne materiały: edytowalne wezwanie do usunięcia materiału i zaprzestania rozpowszechniania wizerunku w Wordzie, instrukcję z przykładem w PDF, kartę publikacji i dowodów w Wordzie oraz bonusowy wzór zgłoszenia bezprawnej publikacji do platformy lub administratora strony w Wordzie. Paczka zawiera również plik startowy i informacje o zasadach korzystania z materiałów.

Nie. Zezwolenie może wynikać także z innych dostatecznie jednoznacznych okoliczności, a ustawa przewiduje wyjątki dotyczące zapłaty za pozowanie, osoby powszechnie znanej oraz osoby stanowiącej jedynie szczegół większej całości. Trzeba ocenić konkretny cel, miejsce, kontekst i zakres publikacji.

Nie automatycznie. Utrwalenie wizerunku i jego rozpowszechnianie to różne działania. Osoba może zgodzić się na wykonanie fotografii albo przesłanie jej w prywatnej rozmowie, ale nie wyrazić zgody na publiczne zamieszczenie, reklamę lub udostępnienie szerszej grupie osób.

Nie musi. Zakres zgody ocenia się zgodnie z treścią ustaleń i okolicznościami jej udzielenia. Zgoda na publikację zdjęcia na stronie wydarzenia nie oznacza automatycznie zgody na płatną reklamę, materiały drukowane, sprzedaż produktu albo nieograniczone udostępnianie na kolejnych profilach.

Możliwość i skutki cofnięcia zależą od podstawy oraz treści wcześniejszych ustaleń. Gdy publikacja opierała się na zgodzie, dalsze korzystanie po jej cofnięciu może wymagać odrębnej oceny. Przy umowie, zapłacie za pozowanie albo zakończonej kampanii mogą pojawić się również kwestie kontraktowe i rozliczeniowe.

Nie. Zezwolenie może nie być potrzebne, gdy osoba stanowi jedynie szczegół zgromadzenia, krajobrazu albo publicznej imprezy. Jeżeli kadr skupia się na konkretnej osobie i to ona jest głównym tematem publikacji, wyjątek może nie mieć zastosowania.

Nie. Wyjątek dotyczy osoby powszechnie znanej, której wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych albo zawodowych. Nie daje on swobody publikowania dowolnych zdjęć z życia prywatnego ani wykorzystywania ich w reklamie.

Ustawa przewiduje, że w braku wyraźnego zastrzeżenia osobne zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie. Nadal trzeba sprawdzić treść umowy, cel sesji, ustalone ograniczenia i sposób późniejszego wykorzystania materiału.

Tak. Wezwanie można dostosować do zdjęcia, filmu, nagrania, relacji, transmisji, reklamy, miniatury, montażu i innego materiału, na którym można rozpoznać konkretną osobę. W piśmie należy wskazać dokładny adres i sposób rozpowszechniania.

Ochrona wizerunku zakłada możliwość identyfikacji przedstawionej osoby. Nie zawsze musi być widoczna cała twarz. Rozpoznanie może wynikać z sylwetki, charakterystycznych cech, tatuażu, głosu, ubioru, otoczenia albo informacji towarzyszących materiałowi.

Karta pozwala zapisać każdą publikację oddzielnie. Możesz wpisać datę wykrycia, platformę, konto, pełny adres URL, opis materiału, zasięg, nazwę pliku dowodowego, datę zgłoszenia, numer sprawy oraz rezultat. Jest szczególnie przydatna, gdy zdjęcie albo film zostały skopiowane na kilka kont.

Służy do przygotowania wiadomości kierowanej do formularza zgłoszeniowego, administratora strony albo działu prawnego serwisu. Zawiera miejsca na identyfikację zgłaszającego, pełny link, opis materiału, wyjaśnienie braku zgody i żądanie ograniczenia dostępu do publikacji.

Nie automatycznie. Platforma ocenia zgłoszenie, lokalizację materiału i wskazaną podstawę. Dobrze przygotowane zgłoszenie ułatwia identyfikację treści, ale nie jest wyrokiem ani decyzją wiążącą serwis w każdej sytuacji.

Możesz wysłać wezwanie przez e-mail, formularz albo wiadomość prywatną i równolegle zgłosić materiał platformie. Przy wniesieniu pozwu trzeba jednak ustalić i prawidłowo oznaczyć pozwanego. Sam pseudonim internetowy zazwyczaj nie wystarcza.

Nie. Możesz użyć e-maila, wiadomości prywatnej, kuriera, poczty albo kilku kanałów równocześnie. Wybierz sposób pozwalający wykazać treść i datę wysyłki. Zachowaj finalny dokument, załączniki oraz potwierdzenie doręczenia albo odczytu, jeżeli jest dostępne.

Tak. Są to dwa odrębne działania i często warto podjąć je równolegle. Wezwanie kierujesz do publikującego, natomiast zgłoszenie do platformy dotyczy dostępu do konkretnej treści przechowywanej w serwisie. Przed wykonaniem obu czynności zabezpiecz dowody.

Tylko wtedy, gdy jesteś właścicielem praw autorskich do zdjęcia lub filmu albo działasz w jego imieniu. Sam fakt, że znajdujesz się na fotografii, nie czyni Cię automatycznie właścicielem praw do niej. W typowej sprawie osoby przedstawionej właściwsza jest ścieżka dotycząca prywatności, wizerunku, podszywania się albo treści nielegalnej.

Możesz żądać usunięcia publikacji i kopii znajdujących się pod kontrolą adresata oraz zaprzestania dalszego rozpowszechniania. Adresat może jednak nie mieć technicznej ani prawnej możliwości usunięcia kopii opublikowanych niezależnie przez inne osoby. Takie publikacje mogą wymagać osobnych zgłoszeń lub wezwań.

Tak, jeżeli odpowiednie oświadczenie jest potrzebne do usunięcia skutków naruszenia. Jego treść, forma, miejsce i czas publikacji powinny być proporcjonalne do charakteru i zasięgu materiału. Nie w każdej sprawie publiczne przeprosiny będą konieczne.

W odpowiedniej sytuacji można dochodzić sumy pieniężnej za krzywdę. Nie istnieje jednak jedna stawka za publikację zdjęcia albo filmu. Znaczenie mają między innymi rodzaj materiału, zasięg, czas udostępniania, cel komercyjny, intymność sytuacji, reakcja sprawcy i rzeczywiste skutki dla pokrzywdzonego.

Nie tylko dlatego, że przedstawiono Cię na zdjęciu. Art. 79 dotyczy naruszenia autorskich praw majątkowych do utworu. Prawa do fotografii najczęściej przysługują fotografowi albo innemu podmiotowi, który je nabył. Jeżeli sam wykonałeś zdjęcie lub nabyłeś prawa, obok ochrony wizerunku może występować odrębne roszczenie autorskie.

Nie. Przepis dotyczący rozpowszechniania wizerunku bez zgody ma szczególny zakres i odnosi się do nagiej osoby albo osoby podczas czynności seksualnej. Inny deepfake może naruszać dobra osobiste, stanowić podszywanie się albo wprowadzać odbiorców w błąd, ale jego kwalifikacja zależy od treści, celu i skutków.

Najpierw zabezpiecz pełne dowody i zgłoś materiał platformie właściwą ścieżką. Rozważ niezwłoczne zawiadomienie Policji lub prokuratury oraz złożenie wniosku o ściganie. Nie musisz czekać na odpowiedź na wezwanie, zwłaszcza gdy występują groźby, szantaż albo dalsze rozpowszechnianie.

Za rozpowszechnianie bez zgody wizerunku nagiej osoby albo osoby podczas czynności seksualnej grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Przepis nie obejmuje automatycznie każdego zdjęcia albo nagrania.

Nie. Wizerunek osoby możliwej do zidentyfikowania może stanowić daną osobową, ale trzeba ocenić administratora, cel, zakres, podstawę przetwarzania i ewentualne wyłączenie dotyczące aktywności osobistej albo domowej. Naruszenie prawa do wizerunku i naruszenie RODO nie są pojęciami tożsamymi.

Nie. Dane biometryczne wymagają specjalnego przetwarzania technicznego dotyczącego cech fizycznych, fizjologicznych albo behawioralnych i służącego jednoznacznej identyfikacji osoby. Zwykła fotografia nie staje się automatycznie szczególną kategorią danych tylko dlatego, że przedstawia twarz.

Tak, gdy publikacja stanowi przetwarzanie danych objęte RODO i możliwe jest wskazanie administratora. Skarga do Prezesa UODO nie zawsze będzie jednak właściwą albo jedyną drogą. Można równolegle kierować wezwanie, zgłaszać materiał platformie i dochodzić ochrony cywilnej.

Co do zasady działa przedstawiciel ustawowy, z uwzględnieniem dobra dziecka i zakresu władzy rodzicielskiej. Sprawa wymaga większej ostrożności, gdy publikującym jest drugi rodzic, rodzice nie są zgodni albo dziecko sprzeciwia się dalszemu udostępnianiu.

W takiej sytuacji mogą występować równolegle naruszenie wizerunku, dobrego imienia, godności albo prywatności. Rozważ także wezwanie do zaprzestania naruszania dóbr osobistych. Przy połączeniu kilku poważnych naruszeń właściwe może być indywidualne pismo.

Możesz ponowić zgłoszenie platformie, rozważyć wniosek o zabezpieczenie, złożyć pozew o ochronę wizerunku i dóbr osobistych, a w odpowiedniej sytuacji zawiadomić właściwy organ. Brak reakcji nie zastępuje wykazania naruszenia, ale może mieć znaczenie przy ocenie dalszego zachowania sprawcy. Pomocny jest poradnik wezwanie do zaprzestania a pozew sądowy.

Nie. Formalne wezwanie i zgłoszenie do platformy mogą skłonić autora albo serwis do dobrowolnego usunięcia materiału, zakończenia reklamy, złożenia wyjaśnień albo rozpoczęcia rozmów. Rezultat zależy od faktów, podstawy publikacji i reakcji adresatów. Dokumenty nie są wyrokiem ani decyzją platformy.