Dym papierosowy od sąsiada, co zrobić i jak go zatrzymać

Czy dym papierosowy od sąsiada jest immisją

Podstawą ochrony jest art. 144 Kodeksu cywilnego. Właściciel powinien powstrzymywać się od działań, które zakłócają korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości oraz stosunków miejscowych.

Przepis nie dotyczy wyłącznie hałasu. Może obejmować także dym, zapach, pyły, parę i inne oddziaływania powstające w jednym lokalu, lecz odczuwalne w innym. Dym papierosowy przechodzący przez wentylację, strop albo okno może więc stanowić immisję pośrednią.

Nie każde chwilowe wyczucie papierosa jest automatycznie naruszeniem. W budynku wielorodzinnym mieszkańcy muszą tolerować pewien poziom zwykłych zapachów. Granica może zostać przekroczona, gdy dym pojawia się regularnie, utrzymuje się długo, wypełnia pomieszczenia, osiada na wyposażeniu albo w praktyce uniemożliwia normalne korzystanie z mieszkania.

Nie musisz czekać, aż lekarz rozpozna chorobę wynikającą z ekspozycji. Roszczenie o zaniechanie służy ochronie możliwości korzystania z lokalu. Szkoda zdrowotna ma dodatkowe znaczenie przy żądaniu zwrotu kosztów leczenia, odszkodowania lub zadośćuczynienia.

Ogólne zasady tej ochrony opisuje przewodnik hałas i immisje sąsiedzkie.

Kiedy dym przekracza przeciętną miarę

Przepisy nie określają dopuszczalnej liczby papierosów, liczby incydentów ani czasu, po którym powstaje naruszenie. Trzeba ocenić całość sytuacji.

Ocena ma charakter obiektywny. Sama niechęć do zapachu tytoniu nie wystarcza, ale nie jest też konieczny profesjonalny pomiar każdej cząstki dymu. Znaczenie mają spójna chronologia, świadkowie, sposób przenikania i wyniki kontroli technicznej.

Czy można zakazać palenia w cudzym mieszkaniu

Ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu wymienia miejsca objęte zakazem palenia. Nie ustanawia jednak ogólnego zakazu palenia w prywatnym mieszkaniu.

Dlatego wezwanie nie powinno co do zasady brzmieć: „zakazuję Panu palić w mieszkaniu”. Prawidłowy cel to zatrzymanie oddziaływania na Twój lokal. Możesz żądać zaprzestania doprowadzania dymu, zmiany miejsca palenia, niepalenia przy konkretnym oknie albo współdziałania przy usunięciu technicznej przyczyny.

W niektórych sprawach zatrzymanie immisji rzeczywiście może wymagać rezygnacji z palenia w określonym pomieszczeniu. Nie oznacza to jednak, że osoba poszkodowana automatycznie uzyskuje kontrolę nad całym sposobem życia sąsiada.

Papieros, e-papieros i podgrzewacz tytoniu

Klasyczny papieros wytwarza dym ze spalania. Papieros elektroniczny tworzy aerozol, natomiast podgrzewacz tytoniu uwalnia substancje bez typowego spalania papierosa. Różnica technologiczna nie wyłącza ochrony cywilnej.

Dla zastosowania art. 144 KC najważniejsze jest rzeczywiste oddziaływanie. Intensywny aerozol z e-papierosa może stanowić immisję, jeżeli regularnie przedostaje się do sąsiedniego mieszkania i zakłóca korzystanie z niego ponad przeciętną miarę.

W dokumentacji używaj precyzyjnego opisu. Jeżeli czujesz słodki aromat albo widzisz parę, nie pisz o sadzy i gryzącym dymie ze spalania. Przesadny opis może osłabić wiarygodność całego pisma.

Najpierw ustal rzeczywiste źródło dymu

Zapach jest zdradliwy. Może być najsilniejszy przy ścianie sąsiada, choć pochodzi z lokalu położonego kilka kondygnacji niżej. Wspólny przewód, odwrócony ciąg albo nieszczelny szacht potrafią przenieść dym w kierunku trudnym do przewidzenia.

Zwróć uwagę:

• przy którym miejscu zapach pojawia się najpierw,
• czy jest najsilniejszy przy kratce, rurach, oknie czy drzwiach,
• czy występuje po uruchomieniu okapu lub wentylatora,
• czy zależy od otwarcia okien,
• czy pojawia się przy określonym kierunku wiatru,
• czy podobny problem mają inni mieszkańcy pionu,
• czy nasilił się po remoncie któregoś lokalu,
• czy palenie konkretnej osoby jest widoczne z okna lub balkonu.

Nie oskarżaj mieszkańca wyłącznie dlatego, że wiadomo, iż pali. Najpierw połącz źródło, czas i drogę przenikania. Błędne wskazanie sąsiada może nie tylko zaostrzyć konflikt, lecz także opóźnić usunięcie rzeczywistej awarii.

Dym z kratki wentylacyjnej

Dym pojawiający się przy kratce może wskazywać na zaburzony ciąg, brak prawidłowego nawiewu, samowolną przeróbkę albo nieprawidłowe podłączenie urządzenia do przewodu. Nie przesądza jeszcze, z którego lokalu pochodzi.

Właściciel lub zarządca budynku ma obowiązek poddawać przewody wentylacyjne okresowej kontroli. W piśmie zażądaj nie tylko „sprawdzenia wentylacji”, lecz wykonania konkretnych czynności:

• sprawdzenia ciągu w Twoim lokalu,
• sprawdzenia przewodu obsługującego cały pion,
• ustalenia, czy przewód nie jest zablokowany,
• weryfikacji samowolnych podłączeń i wentylatorów,
• oceny dopływu powietrza do lokali,
• sprawdzenia działania w warunkach, w których pojawia się dym,
• sporządzenia protokołu lub pisemnej informacji o wynikach,
• wskazania zaleceń i terminu ich wykonania.

Kontrola przeprowadzona rano przy otwartych wszystkich oknach może nie odtworzyć problemu występującego wieczorem, gdy okna są zamknięte i działają wentylatory. Opisz zarządcy warunki pojawiania się dymu.

Dym przechodzący przy rurach i pionach

W starszych budynkach dym może przenikać przestrzeniami wokół rur, nieszczelnymi przepustami, stropem albo zabudową szachtu. W takiej sytuacji wentylacja może działać prawidłowo, a źródłem problemu będzie brak szczelności pomiędzy lokalami.

Zapisuj dokładne miejsce, w którym zapach pojawia się pierwszy. Możesz przykładać uwagę do szczelin, ale nie rozbieraj samodzielnie zabudowy wspólnego pionu bez ustalenia, do kogo należy dany element.

Jeżeli problem rozpoczął się po remoncie sąsiada, poinformuj zarządcę. Mogło dojść do usunięcia uszczelnienia, wykonania nowego przepustu albo otworu. Sam związek czasowy nie dowodzi winy, ale uzasadnia oględziny.

Palenie na balkonie i przy oknie

Nie ma jednego ogólnopolskiego przepisu zakazującego każdego palenia na prywatnym balkonie. Dym z balkonu może jednak stanowić immisję, jeżeli regularnie trafia bezpośrednio do sąsiednich okien i zmusza mieszkańców do rezygnacji z ich otwierania.

Dokumentuj:

• daty i pory palenia,
• położenie balkonu względem Twojego okna,
• kierunek przemieszczania się widocznego dymu,
• częstotliwość zamykania okna,
• pomieszczenie, do którego dym trafia,
• czas utrzymywania się zapachu,
• wcześniejsze prośby o zmianę miejsca.

Żądanie może dotyczyć niepalenia na części balkonu położonej bezpośrednio pod oknem, zmiany miejsca albo innego sposobu zapobiegania regularnemu zadymianiu. Całkowity zakaz korzystania z balkonu będzie trudniejszy do uzasadnienia, gdy istnieje prostsze rozwiązanie.

Palenie na klatce, w windzie lub piwnicy

Klatka, winda i wspólna piwnica nie są prywatnym lokalem palącego. Zachowanie może naruszać porządek domowy i zasady korzystania z nieruchomości wspólnej.

Ustawa antytytoniowa zabrania palenia między innymi w pomieszczeniach dostępnych do użytku publicznego. Nie należy jednak bez sprawdzenia okoliczności twierdzić, że każda zamknięta klatka schodowa w każdym budynku mieszkalnym automatycznie spełnia tę przesłankę. W praktyce skuteczną podstawą działania są często regulamin budynku, art. 13 ustawy o własności lokali i obowiązek nieutrudniania korzystania z części wspólnych.

Wyślij do zarządcy zdjęcia niedopałków, daty, godziny i wskazanie miejsca. Zażądaj przypomnienia regulaminu, oznaczenia zakazu, sprzątnięcia części wspólnej i podjęcia działań wobec ustalonego mieszkańca.

Gdy problemem jest przede wszystkim zapach utrzymujący się w częściach wspólnych, pomocny będzie artykuł o uciążliwym zapachu na klatce i w piwnicy.

Test: zachowanie sąsiada czy wada budynku

Tabela nie zastępuje opinii technicznej. Pomaga jednak opisać problem zarządcy i wybrać właściwy kierunek pierwszej kontroli.

Jak zażądać kontroli wentylacji

Zgłoszenie powinno być pisemne. Podaj adres, numer lokalu, pomieszczenie, kratkę albo pion, godziny pojawiania się dymu i dotychczasowe obserwacje.

Przykładowa treść żądania może brzmieć:

Zapytaj również o datę ostatniej okresowej kontroli przewodów wentylacyjnych i o wykonanie wcześniejszych zaleceń. Zarządca może nie udostępnić Ci wszystkich dokumentów zawierających dane innych mieszkańców, ale powinien rzeczowo odpowiedzieć na zgłoszenie dotyczące bezpieczeństwa i funkcjonowania instalacji.

Czego nie robić z kratką wentylacyjną

Nie zatykaj kratki ręcznikiem, folią ani pianką montażową. Nie montuj samowolnie mocnego wentylatora w przewodzie grawitacyjnym bez oceny instalacji. Takie działania mogą pogorszyć wentylację w Twoim lokalu i zaburzyć przepływ w całym pionie.

Nie używaj otwartego płomienia do samodzielnego badania ciągu, szczególnie w pomieszczeniu z instalacją gazową. Podstawową ocenę powinien wykonać specjalista posiadający odpowiednie kwalifikacje.

Oczyszczacz powietrza może ograniczać część uciążliwości, ale nie usuwa źródła ani nie naprawia wadliwej wentylacji. Zakup urządzenia nie powinien zastępować zgłoszenia problemu.

Bierne palenie i dokumentacja medyczna

Światowa Organizacja Zdrowia wskazuje, że nie istnieje bezpieczny poziom ekspozycji na bierny dym tytoniowy. Dym zawiera substancje toksyczne i rakotwórcze, a narażenie wiąże się między innymi z chorobami układu oddechowego i krążenia.

Informacja o ogólnej szkodliwości nie dowodzi jednak automatycznie, że określony objaw konkretnej osoby został wywołany przez dym z oznaczonego mieszkania. Przy roszczeniu zdrowotnym trzeba wykazać źródło, ekspozycję, stan zdrowia i związek przyczynowy.

Jeżeli pojawiają się:

• napady kaszlu,
• duszność,
• zaostrzenie astmy,
• podrażnienie oczu,
• bóle głowy,
• reakcje alergiczne,
• zaburzenia snu,
• inne powtarzalne objawy,

zgłoś się do lekarza i przedstaw prawdziwą chronologię. Zachowaj dokumentację, recepty, zalecenia oraz rachunki. Nie proś lekarza wyłącznie o ogólne zaświadczenie, że dym papierosowy szkodzi. Dla konkretnej sprawy ważniejszy jest opis Twojego stanu, leczenia i obserwowanego związku czasowego.

Dziecko, astma i szczególna podatność

Dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze oraz osoby z astmą i innymi chorobami układu oddechowego mogą szczególnie odczuwać narażenie. Wpływa to na pilność działania i może mieć znaczenie dla rozmiaru krzywdy.

Przekroczenie przeciętnej miary nadal ocenia się obiektywnie. Nie należy opierać całego wezwania wyłącznie na wyjątkowej podatności jednej osoby. Połącz dokumentację medyczną z dowodami pokazującymi, że dym rzeczywiście i regularnie trafia do mieszkania.

Nie trzeba jednak godzić się na wielokrotne zadymianie pokoju dziecka tylko dlatego, że inni mieszkańcy nie zgłosili objawów.

Jak udokumentować dym papierosowy

Zapachu nie da się wiernie nagrać telefonem. Dlatego pojedyncze wideo niewyraźnej smugi ma zwykle mniejszą wartość niż spójna chronologia połączona z kontrolą instalacji, świadkami i korespondencją.

Zabezpieczaj:

• daty i godziny zdarzeń,
• pomieszczenie oraz pierwsze miejsce pojawienia się zapachu,
• informację o otwartych i zamkniętych oknach,
• działanie okapu, wentylatora i nawiewników,
• widoczny dym z balkonu lub okna,
• relacje domowników i mieszkańców pionu,
• wiadomości sąsiada dotyczące palenia,
• zgłoszenia do zarządcy i odpowiedzi,
• protokoły kominiarskie i techniczne,
• osad oraz zabrudzone przedmioty,
• dokumentację medyczną,
• rachunki za uzasadnione wydatki.

Jeżeli sąsiad przyznał w wiadomości, że pali w łazience albo przy określonym oknie, zachowaj pełną rozmowę. Nie publikuj jej na grupie mieszkańców i nie używaj do publicznego zawstydzania.

Pełne zasady utrwalania materiału opisuje poradnik jak udokumentować naruszenie.

Jak prowadzić dziennik zdarzeń

Unikaj wpisów typu „cały dzień śmierdziało”, jeżeli zapach pojawiał się z przerwami. Dokładna chronologia jest bardziej przekonująca niż emocjonalne uogólnienie.

Czy domowy czujnik powietrza jest dowodem

Czujnik pyłu, lotnych związków organicznych albo jakości powietrza może pokazać skok wskazań w określonej godzinie. Nie identyfikuje jednak automatycznie źródła ani rodzaju zanieczyszczenia.

Wzrost może wynikać również z:

• gotowania,
• świecy,
• sprzątania,
• kosmetyków w aerozolu,
• kurzu,
• dymu z zewnątrz,
• farb i rozpuszczalników,
• innego urządzenia domowego.

Traktuj wynik pomocniczo. Zapisuj godzinę, miejsce urządzenia, otwarcie okien i czynności wykonywane w mieszkaniu. Nie przedstawiaj konsumenckiego czujnika jako laboratoryjnego potwierdzenia dymu tytoniowego.

Do kogo skierować wezwanie

W wielu sprawach potrzebne są dwa pisma. Jedno do osoby powodującej immisję, drugie do podmiotu odpowiedzialnego za instalację albo element wspólny.

Gdy palącym jest najemca

Wezwanie skieruj przede wszystkim do osoby faktycznie powodującej uciążliwość. Kopię prześlij właścicielowi mieszkania.

Art. 683 KC nakazuje najemcy przestrzegać porządku domowego i liczyć się z potrzebami innych mieszkańców oraz sąsiadów. Właściciel nie odpowiada automatycznie za każdy papieros najemcy, ale powinien wiedzieć o uporczywym sposobie korzystania z jego lokalu.

Właściciel może skontaktować się z najemcą, powołać się na umowę, zażądać przestrzegania regulaminu i umożliwić kontrolę instalacji. Nie kieruj jednak całego żądania wyłącznie do właściciela, jeżeli znałeś dane osoby faktycznie palącej.

Co powinien zrobić zarządca

Art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali zobowiązuje właściciela do utrzymywania lokalu w należytym stanie, przestrzegania porządku domowego oraz korzystania z nieruchomości wspólnej w sposób nieutrudniający korzystania przez pozostałych.

Zarządca powinien zająć się w szczególności:

• przyjęciem i zarejestrowaniem zgłoszenia,
• sprawdzeniem aktualnego protokołu kontroli wentylacji,
• zleceniem dodatkowej kontroli przy konkretnych objawach,
• ustaleniem, czy ingerowano we wspólny przewód,
• oględzinami szachtu i przepustów należących do części wspólnej,
• kontaktem z właścicielami lokali w pionie,
• przypomnieniem regulaminu,
• reakcją na palenie w częściach wspólnych,
• wykonaniem zaleceń wynikających z kontroli.

Nie ograniczaj zgłoszenia do żądania „ukarania sąsiada”. Zarządca nie ma ogólnej kompetencji do nakładania dowolnych kar finansowych. Powinien natomiast usunąć wadę części wspólnej, przeprowadzić kontrolę i podjąć działania należące do zarządu budynkiem.

Art. 16 ustawy o własności lokali przewiduje możliwość żądania przez wspólnotę sprzedaży lokalu w skrajnych przypadkach rażącego albo uporczywego naruszania porządku lub czynienia korzystania z innych lokali uciążliwym. Jest to środek wyjątkowy, wymagający uchwały, procesu i bardzo poważnych okoliczności. Nie należy grozić nim po kilku incydentach.

Co zrobić, gdy nie znasz źródła

Nie wysyłaj wezwania do przypadkowego sąsiada tylko dlatego, że jest jedyną znaną Ci osobą palącą. Zgłoś zarządcy dokładne godziny, pomieszczenia i sposób pojawiania się dymu.

Możesz zapytać mieszkańców pionu, czy doświadczają podobnego problemu. Pytanie powinno być neutralne, na przykład: „Czy w ostatnich tygodniach czujecie Państwo dym przy kratce w łazience?”. Nie publikuj nazwiska ani numeru lokalu podejrzewanej osoby bez dowodów.

Jeżeli źródło zostanie ustalone w toku kontroli, wyślij odrębne wezwanie do właściwej osoby. Pierwsze zgłoszenie do zarządcy zachowaj jako dowód czasu trwania problemu.

Czego można zażądać

Żądanie powinno odpowiadać przyczynie i zakresowi kontroli adresata. Możesz domagać się:

• zaprzestania doprowadzania dymu do Twojego lokalu,
• niepalenia przy określonym oknie albo części balkonu,
• zmiany miejsca palenia,
• zaprzestania palenia w łazience, jeżeli dym trafia do wspólnego przewodu,
• współdziałania przy kontroli instalacji,
• umożliwienia wejścia osobie kontrolującej przewód,
• usunięcia samowolnego podłączenia albo wentylatora,
• uszczelnienia przepustu lub szachtu,
• wykonania zaleceń kominiarskich,
• zaprzestania palenia w częściach wspólnych,
• sprzątnięcia niedopałków i osadu,
• pisemnego potwierdzenia podjętych działań.

Nie musisz znać rozwiązania technicznego. Wobec palącego możesz żądać rezultatu, czyli zatrzymania dymu pozostającego pod jego kontrolą. Wobec zarządcy żądaj profesjonalnego ustalenia przyczyny i wykonania zaleceń.

Co powinno zawierać wezwanie

Pismo powinno dotyczyć konkretnych zdarzeń, a nie oceny nałogu lub charakteru sąsiada.

Uwzględnij:

1. dane nadawcy i adresata,
2. adres lokalu, z którego pochodzi dym, jeżeli został ustalony,
3. adres lokalu dotkniętego immisją,
4. reprezentatywne daty i godziny,
5. częstotliwość zdarzeń,
6. pomieszczenia, w których pojawia się dym,
7. drogę przenikania,
8. informację o otwarciu lub zamknięciu okien,
9. opis skutków dla korzystania z mieszkania,
10. wcześniejsze prośby i reakcję sąsiada,
11. zgłoszenia do zarządcy i wyniki kontroli,
12. powołanie art. 144 KC,
13. precyzyjne żądanie zatrzymania immisji,
14. żądanie współdziałania przy kontroli,
15. krótki termin na stanowisko,
16. realny termin na umówienie specjalisty,
17. żądanie pisemnego potwierdzenia wykonania,
18. zapowiedź dalszej drogi cywilnej.

Nie wpisuj automatycznie zawiadomienia o przestępstwie. Zwykłe palenie w prywatnym mieszkaniu, nawet uciążliwe dla sąsiada, nie jest samo przez się przestępstwem. Podstawową drogą jest ochrona cywilna i usunięcie technicznej przyczyny.

Czy zgłaszać sprawę do sanepidu

Sanepid nie jest standardowym organem rozstrzygającym prywatny spór pomiędzy dwoma mieszkańcami ani organem wydającym sąsiadowi decyzję zakazującą palenia w prywatnym lokalu.

Jeżeli dym przechodzi z jednego mieszkania do drugiego, podstawowymi działaniami są:

• zgłoszenie do zarządcy,
• kontrola wentylacji i przepustów,
• wezwanie osoby powodującej immisję,
• powództwo cywilne w razie braku poprawy.

Inaczej może wyglądać sytuacja w zakładzie pracy, placówce medycznej, szkole, restauracji albo innym miejscu objętym ustawowym zakazem. Nie obiecuj jednak, że zwykłe zgłoszenie do powiatowej stacji doprowadzi do pomiaru w mieszkaniu i wydania nakazu wobec sąsiada.

Kiedy zawiadomić nadzór budowlany

Zawiadomienie nadzoru budowlanego można rozważyć, gdy istnieją konkretne informacje o wadzie lub samowolnej ingerencji, a właściciel albo zarządca nie podejmuje właściwych działań.

Przykładem może być:

• samowolne podłączenie urządzenia do wspólnego przewodu,
• zablokowanie wentylacji,
• usunięcie elementu wspólnego pionu,
• nieprawidłowa przeróbka po remoncie,
• niewykonanie zaleceń z protokołu,
• stan powodujący zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa.

Sam zapach papierosów nie dowodzi nieprawidłowego stanu technicznego. Do zgłoszenia dołącz protokół, korespondencję, zdjęcia albo inne informacje pozwalające organowi ocenić problem.

Pozew o zaniechanie immisji

Jeżeli dym nadal regularnie przenika do mieszkania, właściciel może na podstawie art. 222 § 2 w związku z art. 144 KC żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania naruszeń.

Żądanie pozwu powinno być możliwe do wykonania. Całkowity zakaz palenia może być zbyt szeroki. W konkretnej sprawie można żądać na przykład:

• zaprzestania doprowadzania dymu do lokalu powoda,
• zaprzestania palenia przy wskazanym oknie lub na określonej części balkonu,
• usunięcia nieprawidłowego podłączenia do przewodu,
• uszczelnienia wskazanego przepustu,
• wykonania zaleceń wynikających z kontroli technicznej.

Dowodami mogą być zeznania mieszkańców, dziennik, korespondencja, protokoły kontroli, nagrania, oględziny i opinia biegłego. Sąd może badać zarówno zachowanie pozwanego, jak i stan techniczny budynku.

Porównanie dostępnych dróg znajdziesz w artykule wezwanie do zaprzestania a pozew sądowy.

Czy poszkodowany najemca może działać sam

Art. 690 KC pozwala odpowiednio stosować przepisy o ochronie własności do prawa najemcy do używania lokalu. Najemca może więc sam dokumentować dym, zgłaszać problem zarządcy, wysłać wezwanie i dochodzić ochrony spokojnego korzystania z mieszkania.

Właściciela wynajmowanego lokalu również warto poinformować. Jego udział może być konieczny, gdy trzeba uszczelnić przepust, przeprowadzić roboty albo udostępnić lokal do kontroli.

Odszkodowanie i zadośćuczynienie

Odszkodowanie wymaga wykazania szkody majątkowej oraz jej związku z działaniem lub zaniechaniem konkretnej osoby.

Roszczenie może obejmować między innymi:

• uzasadnione koszty leczenia,
• koszty leków,
• koszty czyszczenia zabrudzonych przedmiotów,
• naprawę rzeczy uszkodzonych przez osad,
• koszt opinii technicznej,
• inne racjonalne wydatki konieczne do ograniczenia skutków.

Nie każdy zakup oczyszczacza powietrza, pobyt w hotelu albo wymiana zasłon zostaną automatycznie zwrócone. Trzeba wykazać celowość wydatku, źródło dymu i odpowiedzialność adresata.

Przy poważnej i długotrwałej ingerencji można analizować ochronę dóbr osobistych, takich jak zdrowie lub nietykalność mieszkania. Zadośćuczynienie nie jest jednak stałą opłatą za zapach. Wymaga wykazania konkretnej krzywdy i pozostałych przesłanek odpowiedzialności.

Co może wydarzyć się po wezwaniu

Wezwanie może być odebrane przez sąsiada jako próba ingerowania w jego prywatne życie. Dlatego pismo powinno jasno pokazywać, że nie oceniasz nałogu, lecz domagasz się ochrony własnego mieszkania.

Ogólne zapewnienie „będę uważał” jest trudne do zweryfikowania. Porozumienie powinno odnosić się do konkretnej drogi przenikania dymu.

Czy roszczenie się przedawnia

Art. 223 § 1 KC stanowi, że roszczenia właściciela przewidziane w art. 222 nie ulegają przedawnieniu, jeżeli dotyczą nieruchomości. Żądanie zakończenia trwającej immisji nie przedawnia się więc po trzech ani sześciu latach.

Osobno ocenia się roszczenia pieniężne. Odszkodowanie za leczenie, czyszczenie albo inną szkodę jest roszczeniem majątkowym i podlega terminom zależnym od podstawy odpowiedzialności oraz okoliczności sprawy.

Mimo braku przedawnienia roszczenia negatoryjnego nie zwlekaj. Po czasie trudniej ustalić źródło, odtworzyć warunki wentylacyjne, zabezpieczyć wiadomości i wykazać częstotliwość ekspozycji.